แต่ก่อนฝรั่งเศสใช้ระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา (Parliamentarian Democracy หรือ La Démocratie parlementaire) ซึ่งกำหนดให้ประชาชนมอบอำนาจอธิปไตยทั้ง 3 แก่คณะบุคคลดังต่อไปนี้ ไปใช้อำนาจแทน คือ
1. อำนาจบริหาร (Pouvoir exécutive)
ให้ประชาชนส่วนใหญ่ที่มีคุณสมบัติ เป็นผู้เลือก (electoral body หรือ Le corps électoral) สมาชิกรัฐสภา เพื่อทำหน้าที่นิติบัญญัติ ตามหลัก Universality คือให้พลเมืองส่วนใหญ่จากทุกสายอาชีพ เป็นผู้เลือกสมาชิกรัฐสภา จึงได้นักนิติบัญญัติจากทุกแขนงอาชีพของประเทศ มาเป็นนักนิติบัญญัติ (Legislator) ในรัฐสภา
ทุกคนมีความพึงพอใจ มีความสุข
ก็เหมือนกับสภาพปัจจุบันของประเทศไทย
2. อำนาจตุลาการ (Pouvoir judiciaire)
ให้ผู้มีคุณวุฒิ มีประสบการณ์ มีความสามารถในด้านกฎหมาย มาเข้ารับการสอบแข่งขัน การคัดเลือก การฝึกอบรมเฉพาะทาง เพื่อจะเข้ามาใช้อำนาจตุลาการ แทนปวงชนชาวฝรั่งเศส
จากนั้น ท่านผู้พิพากษาเหล่านี้ ก็จะมาเลือกคณะผู้ใช้อำนาจสูงสุด ของอำนาจตุลาการ ซึ่งเป็นสภาตุลาการสูงสุด (หรือ Le Conseil Supérieur de la Magistrature)
ทุกคนมีความพึงพอใจ มีความสุข
3. อำนาจบริหาร (Pouvoir exécutive)
ให้นักนิติบัญญัติ (ส.ส., ส.ว.) เข้ามาเป็นผู้เลือก (Corps electoral) ผู้ใช้อำนาจบริหาร และเข้ามาบริหารประเทศ (executive power) ได้อีกอำนาจหนึ่ง
จึงมีการล้มลุกคุกคลานของอำนาจบริหาร (รัฐบาล) ในสาธารณรัฐที่ 4 (พ.ศ. 2489-พ.ศ. 2501) ช่วง 12 ปี มีรัฐบาลบริหารประเทศถึง 21 รัฐบาล ประเทศฝรั่งเศสแทบจะกลายเป็นประเทศที่ล้มเหลว (fail state) ไปแล้ว
พลเมืองฝรั่งเศสก็ไม่ใช่คนโง่ และก็ไม่สบายใจเป็นอย่างยิ่ง
เดอโกลเอง ในฐานะประธานาธิบดี ไม่มีอำนาจ เป็นเพียงแต่หัวหน้างานพิธีของรัฐ ก็ไม่สบายใจเหมือนกัน และไม่อยากเห็นประเทศมหาอำนาจรุ่นเก๋า เช่นฝรั่งเศส ต้องกลายเป็นประเทศที่ล้มเหลว
________________________
ก็เหมือนกับสภาพปัจจุบันของประเทศไทย ซึ่งเป็นเช่นนี้มา 95 ปีแล้ว ตั้งแต่พ.ศ. 2475 จนถึงปัจจุบัน และพลเมืองไทย ก็ไม่พึงพอใจกับสภาพการณ์เช่นนี้เหมือนกัน
แต่ก็ยังไม่มีคนแบบพลเอกเดอโกล หรือองค์กรใดที่มีความเข้มแข็ง และเจตนาอันเข้มข้น ที่จะแก้ไขปัญหาปัจจุบันของประเทศ เข้ามาแก้ปัญหานี้
_______________________
ในบทความครั้งที่แล้ว ได้ยกตัวอย่างฝรั่งเศสภายใต้พลเอกเดอโกล ว่าได้แก้ปัญหาความล้มลุกคุกคลาน ของรัฐบาลฝรั่งเศสในสมัยสาธารณรัฐที่ 4 ว่ามีรัฐบาลถึง 21 ชุด ในช่วงเวลาเพียง 12 ปี ของสาธารณรัฐที่ 4 (พ.ศ. 2489-พ.ศ. 2501) เพราะใช้ระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา (Parliamentarian Democracy) ซึ่งมอบอำนาจในการคัดเลือกนายกรัฐมนตรีและคณะรัฐมนตรี แก่ ส.ส. แห่งฝ่ายนิติบัญญัติ ระบอบประชาธิปไตยเช่นนี้ จึงบังคับให้ การเข้าสู่อำนาจนิติบัญญัติ หรือการจะเป็น ส.ส., ส.ว. ต้องซื้อเสียงบ้าง ใช้กลเม็ดที่มิชอบด้วยกฎหมายบ้าง และหาเงินในทางมิชอบ เพื่อเข้าสู่เก้าอี้รัฐมนตรีหรือรักษาเก้าอี้ไว้ให้นานขึ้น
ซึ่งตรงกับสภาพการณ์ของประเทศไทย ซึ่งยืดเยื้อเช่นนี้มา 94 ปีแล้ว โดยยังมิได้มีการแก้ไข
_______________________
ท่านผู้อ่านบางท่านก็อาจจะติงได้ว่า การแก้ไขของฝรั่งเศสอาจไม่ได้ผล เพราะขณะนี้ก็มีการหยุดงาน เดินขบวน ปล้นร้านค้า ทำลายโบราณสถานทางประวัติศาสตร์ และลุกลามไปยังประเทศอื่นในยุโรป ตลอดจนการโจรกรรมของแฮกเกอร์ และการขู่เข็ญจะระเบิดเครื่องบินในยุโรป
ผู้เขียนก็ใคร่ขอชี้แจงว่าฝรั่งเศสและยุโรปตะวันตกแทบทั้งนั้น เป็นบ่อเกิดแห่งระบอบประชาธิปไตย มีความคุ้นเคยกับการประท้วง การหยุดงาน การชุมนุมมาก เพราะถือว่า ประชาธิปไตยคือความเสมอภาค(Égalité) ภราดรภาพ (Fraternité) และเสรีภาพ (Liberté) แต่การเคารพกฎหมายยังเป็นสิ่งจำเป็นอยู่ในระบอบประชาธิปไตย ดังนั้น รถบัส รถใต้ดิน รถไฟ ประปา ไฟฟ้า พนักงานเก็บขยะ รถบรรทุกสินค้า ฯลฯ จึงมีการประท้วง (โดยสันติ) เพื่อเรียกร้องจากรัฐบาลหรือเพื่อแสดงออกถึงความไม่พอใจของสวัสดิการ สภาพการทำงาน สภาพห้องเรียน ค่าจ้างแรงงาน ฯลฯ อยู่เป็นประจำ
แต่การปล้นร้านค้า ทำลายอาคารทางประวัติศาสตร์ เผาอาคารสถานที่ เป็นการกระทำที่เริ่มมีบ่อยขึ้น เพราะผู้อพยพจากทวีปอื่นเช่นแอฟริกา ตะวันออกกลาง หรือประเทศที่มีระบบเผด็จการต่อพลเมืองของตน จึงต้องลี้ภัยโดยอพยพเข้ามาอยู่ในยุโรป ซึ่งเป็นแผ่นดินใกล้เคียง ทั้งทางน้ำและทางบก ขณะนี้ผู้ลี้ภัยเหล่านี้ในประเทศยุโรปตะวันตกแต่ละประเทศจะมีถึง 10-20% ของพลเมืองประเทศของตน โดยเฉพาะฝรั่งเศส ซึ่งเคยเป็นเจ้าอาณานิคมมาก่อน จึงมีผู้อพยพที่ต่างวัฒนธรรม ภาษา และศาสนา เข้ามาอยู่มากกว่าประเทศอื่น
ถ้าจะให้ธรรมะธรรมโมหน่อยก็คงจะเรียกว่า “กรรมตามสนอง”
ยิ่งอังกฤษเอง ซึ่งเคยมีอาณานิคมมากที่สุดในโลก ผู้อพยพเข้าเมืองอยู่ไปจนได้เป็นนายกรัฐมนตรี ในฐานะหัวหน้าพรรคอนุรักษ์นิยม ทำงานอยู่ที่ 10 Downing Street เสียด้วย ระหว่าง ตุลาคม 2022 ถึง กรกฎาคม 2024 รวมเกือบ 2 ปีเต็ม ชื่อคุณ Rishi SUNAK
Rishi SUNAK
ส่วนผู้อพยพเข้ามาอยู่ในยุโรปตะวันตก ระดับแรงงาน ก็ยังคงใช้ภาษา วัฒนธรรม ศาสนา และอาหารการกิน ความเป็นอยู่ เหมือนกับอยู่ในประเทศเดิมของตน พักอาศัยอยู่ตามชุมชนแออัด หากมีนักเรียน นักศึกษา หรือผู้มีอาชีพต่างๆ ชุมนุมกัน เพื่อเรียกร้องค่าจ้างเพิ่มขึ้น วันหยุดเพิ่มขึ้น ก็จะถือโอกาสเข้ามาร่วมชุมนุม เผายางรถยนต์ เผาสถานที่ราชการและอาคารที่มีคุณค่าทางวัฒนธรรม คว้ากระเป๋าหลุยส์ วิตตอง แฮร์เมส และน้ำหอมแกร์แลง เอาไปใช้ดูบ้าง
________________________
ระวังเถิด พี่น้องไทย เราก็ได้ใจกว้างรับผู้อพยพจากประเทศอื่นเข้ามาเป็นแรงงานอยู่หลายล้านคน เราก็ควรจะต้องดำเนินรอยตามพระบุรพกษัตริย์ ซึ่งท่านมีนโยบายการกลมกลืนโดยสันติ (peaceful assimilation) ให้ความเมตตา ชุบเลี้ยงและเลี้ยงดู เป็นขุน หลวง พระ พระยา เจ้าพระยา จนกลายเป็นคนไทยไปแล้ว รักเมืองไทย พัฒนาประเทศไทย เป็นบ้านเกิด เมืองนอน ของตนเองโดยสมบูรณ์
แต่รัฐบาลที่ล้มลุกคลุกคลานในระบบปัจจุบัน คงไม่มีเวลาคิดเรื่องนี้ เอาแค่ตอบปัญหาเปิดอภิปรายอย่างเดียว ก็เหนื่อยมากแล้ว
__________________________
